West-Papoea Anno 2013

Dertig jaar na mijn verblijf in West-Papoea, en dus vijftig jaar na de overdracht van Nederland aan IndonesiĆ«, is de vraag hoe de situatie zich ontwikkeld heeft. Zou het nog steeds onrustig zijn, of zouden de Papoea’s inmiddels vrede hebben met de Indonesische aanwezigheid?

Studentenprotest in Jayapura

Studentenprotest in Jayapura

Het korte antwoord op de laatste vraag is eenvoudig: Nee. De Organisasi Papua Merdeka (de organisatie voor een vrij Papoea, OPM), die mij toentertijd diep in de jungle ongevraagde gastvrijheid had geboden, bestaat nog steeds en is zeer actief. Dit gaat zowel om gewapende acties om het Indonesische leger dwars te zitten als om meer politieke, en ook internationaal gerichte, activiteiten. De OPM heeft zelfs vertegenwoordigingen in het buitenland en een website (www.westpapua.net).

Een jaarverslag van de Australia West Papua Association geeft een onthullend overzicht van hoe het er in 2013 aan toe gegaan is, middels een lange lijst incidenten. Er zijn vele demonstraties geweest van Papoea’s die vrijheid willen, diverse schermutselingen tussen Papoeastrijders en de Indonesische soldaten, arrestaties, martelingen, verdwijningen en een toename van het aantal politieke gevangenen. Het lijkt erop dat de drang naar vrijheid van de Papoea’s nog sterk is, mogelijk nog sterker dan vroeger. En ook dat IndonesiĆ« in vijftig jaar niet in staat is geweest om West-Papoea een structuur te bieden die voor de Papoea’s aanvaardbaar is.

Zelfs op de laatste oudejaarsavond is een onschuldige burger, Roby geheten, in een dorp vlak bij het zuidelijke Merauke door de politie zodanig geslagen dat hij het jaar 2014 niet meer heeft gehaald.