Een jaar na dato

Een jaar na publicatie van Brieven naar de groene hel is het goed om de balans eens op te maken. Wat begon als een aardigheidje voor familie en vrienden is uitgemond in een serieus boek dat lovende reacties bij lezers ontlokt. Hoe hangt de vlag erbij, na een jaar?

Natuurlijk was dit niet meer dan een hobbyproject, dat in de marge van een drukke baan zijn beslag moest krijgen. En zo is het nog steeds. Maar toch stemt het resultaat tot tevredenheid. Er is een behoorlijk aantal exemplaren verkocht, al praten we niet over Dan Brownachtige aantallen. Met de inkomsten hebben we via de Stichting Chagos diverse projecten in Nieuw-Guinea en Tanzania op bescheiden wijze kunnen steunen (zie bijvoorbeeld ook het hieraan voorafgaand bericht).

Wat niet gelukt is, is om het onder de aandacht van de meer algemene pers te krijgen, en zo een wat breder lezerspubliek te veroveren. Even had ik recentelijk reden om te verwachten dat een gerenommeerde landelijke krant er alsnog aandacht aan zou schenken, maar dit ging vanwege de publicatiedatum (2013) niet door. Ook andere algemene media en fora, zelfs de lokale, waren vorig jaar na publicatie terughoudend. Mogelijk heeft het algemene verkillende boekenklimaat hiermee te maken, maar verder kan ik hier als tijdelijke passagier in deze arena geen hoogte van krijgen.

Wel hebben diverse meer onderwerpgerichte media aandacht aan het boek besteed, zoals de West-Papoeakoerier, AfrikaNieuws, Medisch Contact, Moesson en dergelijke, en ook de aan mijn werkgever gerelateerde periodieken hebben er een flink artikel voor ingeruimd. De meeste recensies hebben op een bijzonder positieve manier melding gemaakt van Brieven naar de groene hel. De recensenten die het boek echt goed gelezen hebben, uitten veel waardering voor de schrijfstijl, de wisseling van perspectieven, de subtiele humor, de geschetste contrasten en de verhaallijn.

Een aardig wapenfeit is dat ter gelegenheid van de Boekenweek, in maart 2014, een fragment uit het boek is opgenomen in de bundel ‘Noord houdt Woord’, gepubliceerd door uitgeverij Palmslag. Dit fragment prijkt tussen stukjes proza uit boeken van bekende schrijvers als Lieve Joris en Oek de Jong en misstaat allerminst in dit literair geweld. Integendeel.

Ook heeft de bekende schrijfster Lulu Wang zich sterk gemaakt voor het boek in haar blog.

Het belangrijkste is echter dat de reacties van individuele lezers allemaal uitermate lovend zijn. Goed geschreven, boeiend, geweldig, met veel plezier gelezen, dat zijn zo’n beetje de kwalificaties. Ongetwijfeld zullen er ook lezers zijn die het verhaal met een verveelde geeuw hebben weggelegd. Maar hopelijk niet veel.